SA GABI NG AMING HONEYMOON, NAGTAGO AKO SA ILALIM NG KAMA PARA SURPRESAHIN ANG MISTER KO—NGUNIT NANG MAY PUMASOK NA IBANG TAO, ANG MGA SALITANG NADINIG KO AY TULUANG DUMUROG SA MUNDO KO AT NAG-UDYOK SA AKING GUMAWA NG KAKILAKILABOT NA GANTI!
Ako si Cassandra, dalawampu’t tatlong (23) taong gulang. Bilang nag-iisang tagapagmana ng isang bilyonaryong pamilya sa Maynila, lumaki akong sunod sa layaw. Ngunit nang mamatay ang aking mga magulang sa isang aksidente, tanging ang asawa kong si Julian (28) at ang aking stepsister na si Clara (25) na lamang ang naging sandalan ko sa buhay.
Inakala kong perpekto ang buhay ko. Mahal na mahal ako ni Julian, at itinuturing kong tunay na kapatid si Clara. Kaya nang ikasal kami ni Julian, pinili naming mag-honeymoon sa isang napakamahal at pribadong cliffside villa sa El Nido, Palawan.
Ngunit ang gabing dapat sana ay puno ng pagmamahalan ay naging isang bangungot na hinding-hindi ko makakalimutan.
Gabi ng aming honeymoon. Kakatapos ko lang maligo nang magpaalam si Julian na pupunta raw siya sa reception para kumuha ng espesyal na champagne. Habang naghihintay, naisip kong paglaruan at surpresahin ang asawa ko. Nagsuot ako ng isang magandang silk robe at pumasok sa ilalim ng napakalaking king-sized bed ng aming kwarto. Ang plano ko ay gulatin siya pagpasok niya.
Makalipas ang sampung minuto, narinig kong bumukas ang pinto.
Napangiti ako sa ilalim ng kama, nagpipigil ng tawa. Ngunit biglang kumunot ang noo ko. Hindi lang isang pares ng paa ang pumasok. Dalawang pares. Ang isa ay sapatos ni Julian, at ang isa ay nakasuot ng pamilyar na red stilettos.
May kasama siyang babae? Dito sa kwarto namin?
Bago pa ako makapag-isip, narinig ko ang isang halik. Isang malakas, mapusok, at malanding halik, kasunod ang pagbagsak ng dalawang tao sa mismong ibabaw ng kamang pinagtataguan ko!
Umiyak ang spring ng kama. Nanlaki ang mga mata ko at pinigilan kong huminga.
“Babe, dahan-dahan! Baka biglang dumating yung tanga mong asawa,” malanding hagikgik ng babae.
Tumigil ang pagtibok ng puso ko. Pamilyar ang boses na iyon. Hindi ako pwedeng magkamali. Boses iyon ng stepsister kong si Clara! Anong ginagawa niya sa Palawan?! Sabi niya nasa Maynila siya!
“Wag kang mag-alala, Clara,” humalakhak si Julian, isang tawang puno ng kasamaan na hindi ko pa kailanman narinig mula sa kanya. “Pumunta ‘yon sa spa para magpa-massage. May isang oras pa tayo bago siya bumalik.”
Nanginginig ang buong katawan ko sa ilalim ng kama. Nakatakip ang dalawang kamay ko sa aking bibig para pigilan ang aking paghikbi. Ang asawa ko at ang kapatid ko… pinagtataksilan ako sa mismong gabi ng honeymoon ko!
Ngunit ang kasunod nilang pinag-usapan ay ang tuluyang sumira sa kaluluwa ko.
“Sigurado ka ba na gumana yung pampatulog na nilagay mo sa wine niya kanina?” seryosong tanong ni Clara.
“Oo naman,” mayabang na sagot ni Julian. “Nakita kong ininom niya. Pagbalik niya rito mula sa spa, sigurado akong hilo na ‘yon at makakatulog nang mahimbing.”
“Good,” malamig na tugon ng aking kapatid. “Mamayang madaling araw, bubuhatin natin siya at ihuhulog sa bangin mula sa balkonahe ng villa. Papalabasin nating nadulas siya dahil sa sobrang kalasingan. Julian, siguraduhin mo lang na patay siya! Gusto ko nang makuha ang 500 Million pesos na mana niya! Sawang-sawa na akong magpanggap na mabait na kapatid sa patay-gutom na ‘yon!”
“Relax, babe. Planado na ang lahat. Bukas ng umaga, isa na akong mayamang biyudo, at magpapakasal na tayo sa Paris,” malambing na sagot ni Julian bago sila muling naghalikan.
Parang binuhusan ng yelo ang buong pagkatao ko. Hindi lang nila ako niloloko—plano nila akong patayin!
Pumasok sa isip ko ang wine na ibinigay sa akin ni Julian kanina. Hindi ko iyon ininom! Itinapon ko iyon sa lababo dahil may kakaiba itong amoy, at nagdahilan na lang ako na pumunta sa spa. Kung ininom ko iyon, siguro ay mahimbing na akong natutulog ngayon at naghihintay na lang na ihulog sa bangin!
Sa halip na umiyak at magwala, isang napakalamig na poot ang namuo sa dibdib ko. Kinuha ko ang aking smartphone, tahimik kong binuksan ang video recorder, at inilagay ito sa siwang ng kama kung saan malinaw na maririnig ang usapan nila at makikita ang mga mukha nilang nakadungaw sa gilid.
Makalipas ang ilang minuto, tumayo si Julian. “Halika sa balkonahe, babe. Tignan natin kung gaano kalalim ang babagsakan ni Cassandra para sigurado.”
Nang marinig kong bumukas ang sliding door papuntang balkonahe, hindi na ako nag-aksaya ng oras. Tahimik akong gumapang palabas mula sa ilalim ng kama. Kinuha ko ang aking passport, wallet, at cellphone. Walang ingay kong binuksan ang main door ng villa at tumakbo nang buong bilis palabas patungo sa lobby ng resort!
Ang Resbak ng Bilyonarya
Nang makarating ako sa lobby, hindi ako nag-iskandalo. Dumiretso ako sa opisina ng Security Manager at ipinakita ang video. Saktong may mga nagpapatrolyang lokal na pulis sa resort dahil sa mga VIP guests. Nang marinig nila ang planong pagpatay, mabilis silang kumilos.
Makalipas ang tatlumpung minuto, bumalik ako sa villa. Nakabuntot sa akin ang anim na armadong pulis at ang security team ng resort.
Pagbukas ko ng pinto, nakita ko si Julian at Clara na natataranta. Bukas ang mga maleta ko, at mukhang hinahanap nila ako dahil wala ako sa spa.
“Saan ba nagpunta ang babaeng ‘yon?!” inis na bulyaw ni Clara.
“Naghahanap ba kayo ng ihuhulog sa bangin?”
Natahimik ang buong kwarto nang umalingawngaw ang malamig at matigas kong boses.
Sabay silang lumingon. Nang makita nila ako, nakatayo nang maayos, walang lason sa katawan, at may kasamang mga pulis na nakatutok ang baril sa kanila, nalaglag ang mga panga nila. Namutla si Julian na parang nakakita ng multo, habang si Clara ay napaatras at nabunggo sa pader.
“C-Cassandra… Babe! Anong ibig sabihin nito?!” natatarantang tanong ni Julian, pilit na ngumingiti habang pinagpapawisan ng malamig. “Bakit may mga pulis?!”
Tinitigan ko silang dalawa nang may matinding pandidiri. Lumapit ako nang ilang hakbang at itinaas ang cellphone ko. I-play ko ang video kung saan malinaw na malinaw ang boses nila habang pinaplano ang pagpatay sa akin para sa 500 Milyon.
Umalingawngaw ang boses ni Julian sa buong kwarto.
Gumuho ang mundo ng dalawang traydor. Nanginig ang mga tuhod ni Clara at tuluyang napaluhod sa sahig. Si Julian ay tila inubusan ng dugo at hindi makapagsalita.
“P-Pulis, hindi totoo ‘yan! Edited ‘yan!” nagwawalang sigaw ni Clara.
“Edited?” malamig kong ngisi. “Kung ganon, ipaliwanag niyo sa korte kung bakit may lason ang wine na iniwan niyo sa mesa ko. Inaresto niyo na ang mga demonyong ‘yan!”
Mabilis na pumasok ang mga pulis at marahas na pinosasan sina Julian at Clara.
“Babe! Parang awa mo na! Mahal kita! Nabulag lang ako!” humahagulgol na lumuhod si Julian, pilit na inaabot ang mga paa ko. “Asawa mo ako! Wag mong gawin sa akin ‘to!”
“Cassandra, kapatid mo ako! Dugo at laman! Patawarin mo ako!” umiiyak na sigaw ni Clara habang kinakaladkad siya ng mga pulis.
Umatras ako para hindi nila madumihan ang sapatos ko. Tiningnan ko sila nang walang kahit anong emosyon.
“Ang asawa at kapatid ko ay namatay na sa ilalim ng kamang ito,” matigas at walang-awa kong hatol. “Inasahan niyong mahuhulog ako sa bangin ngayong gabi. Ngayon, subukan niyong alamin kung gaano kalalim ang impyernong babagsakan ninyo sa loob ng rehas.”
Pinanood ko silang mag-iyakan at magsigawan habang kinakaladkad palabas ng villa. Ang gabing dapat sana ay magwawakas sa buhay ko ay naging gabi ng pagbagsak ng mga taong nagtraydor sa akin. Napatunayan ko na ang pagiging mabait ay hindi lisensya para abusuhin ka. Minsan, kailangan mong itago ang iyong mga luha at lumaban nang tahimik, upang sa huli, ikaw ang may huling halakhak!
