HULING-HULI KO ANG KABIT NG MISTER KO NA NILALAGYAN NG DROGA ANG WINE KO HABANG NAKANGISI LANG SIYA! NANG ASARIN AKO NG KABIT NIYA, BINALIKTAD KO ANG PLANO NILA AT ISANG NAKAKAPANGILABOT NA GANTI ANG TULUYANG DUMUROG SA KANILANG DALAWA!
Ako si Elena, dalawampu’t apat (24) na taong gulang. Sa mata ng lipunan, isa akong masuwerteng babae. Bilang nag-iisang tagapagmana ng Montenegro Group of Companies, ibinigay ko ang lahat ng tiwala at pagmamahal ko sa asawa kong si Daniel (28). Ginawa ko siyang CEO ng kumpanya ko dahil naniwala akong siya ang lalakeng magpoprotekta sa akin habambuhay.
Ngunit ang lahat ng iyon ay isang malaking kasinungalingan.
Nitong mga nakaraang buwan, napansin ko ang madalas na pag-uwi niya nang dis-oras ng gabi at ang kakaibang closeness nila ng kanyang bagong sekretarya na si Vanessa (23). Palihim akong nag-imbestiga at doon ko natuklasan ang nakakasuka nilang relasyon. Ngunit hindi lang panloloko ang plano nila. Nalaman ko mula sa isang private investigator na may binabalak silang masama upang pwersahin akong pirmahan ang Deed of Transfer ng lahat ng yaman ko papunta sa pangalan ni Daniel!
Nagpanggap akong walang alam. Hinintay ko ang tamang pagkakataon upang pagbayarin sila, at dumating ito sa mismong gabi ng aming wedding anniversary.
Naghanda si Daniel ng isang private dinner sa loob ng aming marangyang mansyon. Ang nakakagulat? Inimbitahan niya si Vanessa bilang “bisita” dahil daw tumulong itong mag-organisa ng anniversary party namin.
Nakatayo ako sa madilim na pasilyo malapit sa dining room. Mula sa repleksyon ng malaking antique mirror sa pader, nakita ko ang isang eksenang nagpatigil sa pagtibok ng puso ko.
Nakatayo si Vanessa malapit sa mesa. May kinuha siyang isang maliit na puting pakete mula sa kanyang designer bag at mabilis na ibinuhos ang isang puting powder sa loob ng wine glass ko.
At si Daniel? Nakatayo lang siya sa tabi ni Vanessa. Nakapamulsa. Nakangisi habang pinapanood ang kabit niya na nilalason ang sarili niyang asawa! Nakita ko pang hinalikan ni Daniel si Vanessa sa leeg matapos itong haluin ang wine.
Nag-init ang buong katawan ko sa matinding poot. Gusto kong sumugod at basagin ang bote ng wine sa mga pagmumukha nila! Ngunit huminga ako nang malalim. Hindi, Elena. Masyadong madali ‘yan.
Pumasok ako sa dining room nang may napakatamis na ngiti, nagpapanggap na walang nakita.
“Babe, nandito ka na pala,” bati ni Daniel, mabilis na lumayo kay Vanessa at humalik sa pisngi ko. “Happy Anniversary. Vanessa prepared a special toast for us.”
Inabot sa akin ni Vanessa ang wine glass na nilagyan niya ng droga. Ang kanyang mga mata ay nagkikislapan sa pananabik at kasamaan.
“Happy Anniversary, Sir Daniel at Ma’am Elena,” pilit na ngiti ni Vanessa. “Sana po magustuhan niyo ang wine. Importante po ang gabing ito.”
Tinitigan ko ang baso. Itinaas ko ito, ngunit hindi ko ininom. Tiningnan ko nang diretso sa mga mata si Daniel, at pagkatapos ay kay Vanessa.
Napansin ni Vanessa ang pag-aalangan ko. Isang mapang-asar at mapagmataas na ngisi ang sumilay sa kanyang mga labi. Humalukipkip siya at buong-kayabangang nagsalita:
“Relax lang, Ate. Bakit parang takot kang uminom? Hindi ka ba marunong uminom ng wine?”
Tumawa nang mahina si Daniel. Inasahan nilang mahihiya ako at iinumin ko ang lason para hindi magmukhang mahina sa paningin nila. Inasahan nilang makakatulog ako nang mahimbing ngayong gabi para makuha nila ang fingerprint at pirma ko sa mga pekeng dokumento.
Ngunit isang napakalamig na tawa ang lumabas sa aking mga labi. Ibinaba ko ang wine glass sa lamesa.
“Marunong akong uminom, Vanessa,” malamig kong sagot, ang boses ko ay dumadagundong sa awtoridad na nagpawala sa ngiti nila. “Pero mas gusto kong umiinom sa basong walang halong ‘Scopolamine’—isang matapang na droga na ginagamit para mawalan ng malay at kontrol ang isang tao.”
Tila bumagsak ang isang malakas na bomba sa loob ng dining room!
Nalaglag ang panga ni Vanessa. Nanlaki ang mga mata ni Daniel at namutla siya na parang inubusan ng dugo.
“E-Elena… B-Babe, anong pinagsasasabi mo? Lasing ka na ba?!” natatarantang palahaw ni Daniel, pinagpapawisan ng malamig. “Walang lason ‘yan!”
“Ah, wala ba?” Tinaasan ko siya ng kilay. Itinulak ko ang wine glass palapit kay Vanessa. “Kung ganon, inumin mo ‘yan, Vanessa. Ubusin mo sa harap ko.”
Napaatras si Vanessa, nanginginig ang mga tuhod. “A-Ayoko! Bakit ko iinumin ‘yan?!”
“Bakit? Hindi ka ba marunong uminom?” ibinalik ko ang eksaktong mga salita niya, na ngayon ay tila patalim na nakatutok sa kanyang lalamunan.
“Elena, tama na ‘to! Nag-iiskandalo ka na sa sarili nating bahay!” galit na bulyaw ni Daniel, pilit na kinukuha ang baso para itapon ang ebidensya.
Ngunit bago pa niya mahawakan ang baso, mabilis kong kinuha ang remote control sa bulsa ko at pinindot ito. Biglang nag-on ang malaking smart TV sa sala, at nag-play ang isang napakalinaw na CCTV footage.
Sa video, malinaw na makikita si Vanessa na ibinubuhos ang droga sa baso ko habang nakangisi si Daniel at hinahalikan siya!
Natahimik ang dalawang traydor. Parang mga rebultong nanigas sa kani-kanilang kinatatayuan. Wala silang lusot. Huling-huli sila sa akto!
“Akala niyo ba ganoon ako katanga para hindi malaman ang plano niyong nakawin ang kumpanya ko?” malamig at malupit kong hatol. “Limang buwan. Limang buwan ko nang alam ang pambababae mo, Daniel. At bago pa kayo makapagplano ng lason ngayong gabi, binaliktad ko na ang buong mundo ninyo.”
Inilabas ko ang isang makapal na folder mula sa ilalim ng mesa at inihagis ito sa mukha ni Daniel.
“Habang naghahalikan kayo sa opisina kaninang umaga, pinirmahan na ng Board of Directors ang pagtatanggal sa’yo bilang CEO. Na-freeze na ang lahat ng bank accounts mo dahil kinasuhan kita ng Corporate Embezzlement. Wala ka nang trabaho, wala ka nang pera, at wala ka nang kumpanya.”
“H-Hindi… Imposible ‘to! Asawa mo ako, Elena! Pamilya tayo!” humahagulgol na lumuhod si Daniel sa malamig na sahig, pilit na inaabot ang sapatos ko. Nawala ang kanyang kayabangan, nawala ang kanyang halakhak. Isa na lamang siyang basang sisiw na nanginginig sa takot!
“A-At ikaw, Vanessa,” binalingan ko ang kabit na ngayon ay umiiyak at nagtatago sa likod ng pinto. “Inasahan mong magiging reyna ka ng kumpanya ko? Ang tanging magiging titulo mo ngayon ay Kriminal.”
Saktong pagkasabi ko noon, bumukas ang pinto ng mansyon. Pumasok ang limang armadong pulis na kanina pa naka-standby sa labas ng bahay!
“Daniel at Vanessa, inaresto namin kayo sa kasong Attempted Murder at Serious Illegal Detention plan,” matigas na anunsyo ng kapitan ng pulisya habang walang-awang pinoposasan ang dalawa.
“Elena, Babe! Parang awa mo na! Nabulag lang ako! Patawarin mo ako!” nagwawalang iyak ni Daniel habang kinakaladkad siya ng mga pulis palabas.
“Ate Elena, sorry po! Inutusan lang ako ni Daniel! Siya ang nagplano ng lahat!” tili ni Vanessa, nagtuturuan na sila habang hinihila papasok sa patrol car.
Pinanood ko silang magwala sa labas ng aking marangyang mansyon. Tiningnan ko ang wine glass na may lason, at dahan-dahan ko itong ibinuhos sa lababo.
Napatunayan ko na ang isang tunay na reyna ay hindi umiiyak kapag pinagtaksilan. Pinapanood niya ang mga traydor na maghukay ng sarili nilang libingan, at sa huli, siya ang mismong magtatabon sa kanila ng lupa nang may napakalamig na ngiti!
